zondag 1 juni 2014

The last days

Hoi allemaal

Het is nu zondag 1 juni, dus ik ben een klein weekje al terug van de mooiste reis van mijn leven!

Op voorhand kregen we al het programma wat we er allemaal gingen doen. Ik wist dus dat het geweldig ging worden, maar zooooooo geweldig had ik wel nooit gedacht!

Zaterdag heeel vroeg nam ik mijn eerste vliegtuig naar Brasilia. Hier zaten nog verschillende studenten te wachten om naar Manaus te gaan. Toen we daar aankwamen overviel de hitte en de vochtigheid ons suuper hard! Manaus is de hoofdstad van de staat Amazonas die helemaal in het noorden van Brazilië ligt. Het ligt dus heel dicht bij de evenaar, vandaar de hitte.
We werden met een bus vervoerd naar ons eerste hotel, en wat een hotel. We kregen voor het avondeten tijd om het hotel te verkennen! Er was zelfs een zoo aanwezig met aapjes, tropische vogels, ... en zelfs een jaguar! Die avond kregen we uitleg en een deel van het programma voor de komende dagen. Bernardo, de coordinator van de reis en overigs ook de oprichter van Belo Brasil, kon heeel enthausiast praten over wat de amazone wel niet allemaal te bieden had! Echt iedereen kreeg er zin in.

De volgende dag hebben we dan een citytourke gemaakt in de stad. We zijn onderandere langst het voetbalstadion gegaan voor het WK. Het ´grappige´ (eigenlijk is het niet grappig, al dat verspilde geld) is dat er in Manaus geen enkele goede voetbalploeg is, de beste ploeg van de stad speelt in 4de klasse. Na het WK zal dit grooooote stadion dus niet gebruikt worden.

In de namiddag zijn we dan vertrokken naar het volgende hotel, dat echt in the middle of nowhere lag. In de late namiddag zijn we dan vertrokken voor een tocht in de jungle! Echt super mooi. Onderweg kwamen we langst 2 watervallen en 1 zandgrot. Het was echt soms klimmen en vooral proberen niet uit te glijden. Het was al goed donker toen we eindelijk bij de 2de waterval aankwamen. In deze mochten we met de kleren aan ´zwemmen´! Super fijn aangezien iedereen kapot ging van het zweten in de vochtige jungle! Echt een super fijn moment, eentje om nooit te vergeten! We hebben er samen zitten dansen en zingen, en dat terwijl we elkaar nog nauwelijks kende en in het donker zag je zelfs de gezichten niet eens. Maar toch, uitwisselingstudenten zijn zo een fijne mensen! ;)

Toen we ´s avonds eindelijk gewassen waren (man we zagen er vies uit) en onze buik terug hadden gevuld, werden we verrast met een mooie show. De plaatselijke dansgroep bracht typische indianendansen en zelf hadden ze mooie kleren en smink op.

De volgende dag hebben we dan weer gezwommen in een andere waterval. Deze was suuuuper groot! Hierna zijn we dan terug naar Manaus vertrokken om daar aan boord van de boten te gaan.
In het totaal waren er 4 boten. 1 restaurant-boot en de rest om te slapen enzo.
Op een democratische manier hadden we de avond ervoor onze boten mogen kiezen. Het bleek dat in onze boot 11 mensen van Thailand zaten en toen hadden we echt iets van shit..... Die groep bleef vooral de eerste dagen altijd samen en sprak niet veel met de rest. Maaaaaar paniek voor niets want het bleken de liefste en schattigste thailandjes hihi! Ook hebben we nu een beetje van hun taal en cultuur geleerd!

Het leven op de boot was echt geweldig! Elke dag stonden er een aantal activiteiten  op de planning maar het was nooit echt druk aangezien we ook moesten varen.
Lijstje van activiteiten: typische dingen in de natuur bezichtigen (planten etc.), cobra (van 4 meter lang) vastgehouden, jacht op krokodil en dan ook deze vastgehouden, bezoek aan plaatselijke indianen, een gemeenschap bezocht, met roze dolfijnen gezwommen, luiaard zoeken, vissen op piranhas, zwemmen bij het ´strand´ , varen met een indianenkano, bananenboot, standup paddeling, nachtje in het oerwoud, plantje planten in de jungle, ...
Tussendoor hebben we ook veel gezwommen in de rivier, omdat het echt zooo warm was.
Ook was het gewoon fijn om rustig met onze (gemotoriseerde) kano over de rivier te varen, vooral bij de mooie zonsondergangen die al vroeg op de avond begonnen.

Dinsdag of woensdag ben ik ziek geworden. Na het zwemmen had ik het ineens super koud, en ´s avonds kon ik echt niet meer en zei de verpleegster dat ik 39graden koorts had (jaja zelfs een verpleegster aan boord). Omdat ik ook keelpijn had, was het mij duidelijk dat ik gewoon oververmoeid was. Slapen op een boot is immers niet echt makkelijk. We moesten slapen in hangmatten en dat is nu iets wat mij echt niet lukt. De eerste ochtend was ik al vanaf 5u wakker. (wat wel een super mooie zicht opleverde)
5u ´s morgens

half 6 ´s morgens
Voor de rest valt gewoon niet te beschrijven hoe leuk deze reis wel niet was! Iedereen heeft echt zitten wenen toen het afscheidsmoment eraan kwam. Ookal kende we elkaar maar een week, toch werden er wereldwijde vriendschappen gemaakt! Ik heb momenten beleefd die ik NOOIT zal vergeten!

Wat wel een mindere was, was dat ik door de grote oververmoeidheid de laatste dag weeral keelpijn kreeg. Tot op vandaag heb ik er nog last van. Ben echt ferm ziek geweest. Dus ben ook voor de eerste keel in de 10 maanden  naar de dokter geweest haha! Dokters hier zijn echt wel duur eigenlijk, ik heb 66euro mogen neertellen en eigenlijk heeft hem niets gevonden, volgens hem is het dus geen keelontsteking (ik, kenner van de keelonsteking, weet bijna zeker van wel). Daardoor krijg ik ook geen anti biotica en moet ik het dus doen met pijnstillers, maar daarmee blijft de keelpijn niet weg. Nu, een week later dus, zit ik er nog altijd mee, wel gelukkig al iets minder. 

Wat er nu de komende dagen nog op de planning staat: nog eens langst school gaan en daar iedereen dag zeggen, klein afscheidsfeestje, de laatste prullekes nog kopen en dan de valies in orden maken (PANIEK)
Zaterdagmiddag zie ik dan eindelijk mijn lief gezinnetje terug!
Het voelt heel raar om afscheid te nemen... toen ik een jaar geleden afscheid nam van iedereen in België was dit minder moeilijk. Toen wist ik dat ik ze binnen een jaar al terug zou zien.. Wanneer ik deze mensen terug zie, zal nog eventjes langer duren, maar ik ga terug!! ;)

En nu sluit ik af met een PAAR fototjes hihi! Enjoy!

KISSES EVELINE X

liefste en schattigste meisje 




selfie met mini indiaan

een van de danseressen van de dansgroep

aai´ke geven aan deze kanjer

onze boot! Anaconda!

een aantal van mijn schattige kindjes van Thailand

cobra´ke

een luiaard!


mijn naam in het Thais

ons vervoermiddel

een van de zovele mooie zonsondergangen

de mooie 4 boten bijeen

indianenstam

deze kanjer heb ik ook een keer geknuffeld


onze gezellige boot, hier werden ´s nachts ook de hangmatten opgehangen

vrijdag 9 mei 2014

april-mei

Hoi allemaal! De tijd vliegt weer voorbij, ondertussen is het nog maar een maand dat ik mag vertoeven in het warme Brazilië! Daarmee zal dit ook een van mijn laatste blogberichtjes zijn!
Maar toch nog even vertellen over de afgelopen weken.

11-12 April hadden we ons laatste weekend van AFS, het weekend over het terugkeren...
En dat was wel heel raar aangezien het toen toch nog 2 maanden voor vertrek was. De sfeer was dan ook niet zo fijn als het eerste weekend. Zeer jammer natuurlijk! Deze keer was er niet de mogelijkheid om te blijven slapen op het weekend, dus had ik het andere belgje dat in een andere stad woont, in huis genomen! Heel fjin natuurlijk om goed te kunnen bijbabbelen hihi.
Ook wel raar dat ik toen sommige mensen voor de LAATSTE keer ooit gezien had. Vele landen gaan immers op een andere dag naar huis en daarmee zie ik dus alleen nog maar de mensen die in deze stad wonen.

Een week voor Pasen zijn mijn zus en ik begonnen met paaseieren te maken. Paaszondag zijn we gewoon bij familie gaan eten voor de verjaardag van een nicht. Paasmaandag had iedereen wel iets nodig uit het shoppingcenter dus zijn we allemaal samen gezellig daar onze namiddag gaan spenderen. Ook bijna de helft van Campo Grande had dat idee denk ik, want het was er heel druk! Veel mensen gaan ´wat rondhangen´ in het shoppingcenter om de tijd te verdoen.

Wat wel anders is hier aan Pasen, is dat je hier niet veeeeel eitjes krijgt. Hier krijg je vaak maar 1 of een paar grote eieren! Die eieren zijn dan ook duur als je ze koopt. Daarom maken veel families ze zelf. Net zoals wij dus nu. Een hele week heeft het geduurd voor ze klaar waren (rond de 30)!

Tussendoor zijn we ook nog paaseieren gaan maken (bij een kerk-organisatie dacht ik dat het was)die dan uitgedeeld worden aan arme of zieke kindjes! In het totaal waren er meer dan 5000 stuks gemaakt! *schouderklopje voor ons*

Dan het verlengd weekend van 1 mei wou ik natuurlijk wel een tripje maken, en gelukkig is het daar ook van gekomen! Samen met de ouders en de jongste broer zijn we donderdag vroeg vertrokken en in de late namiddag zondag terug gekomen!

Om te beginnen zijn we eerst gestopt in Bonito. Dit is een heel dure en toeristische stad waar iedereen vooral naartoe gaat voor de mooie natuurverschijnselen. De ochtend dat we vertrokken, was het ferm aan het regenen en daardoor was het ineens super koud. Aangekomen in Bonito merkten we dat de regen wat schade had aangebracht... Want vele toeristische attracties konden niet doorgaan door de regen. Wat wel doorging was het snorkelen. Dus zijn we met de auto 15km buiten de stad gereden tot we eindelijk aankwamen bij the place to be. Eens aangekleed in een knap duikerspak, vertrokken we in de laadbak van een camionetteke tot in het bos. De natuur was er echt prachtig! Ik voelde mij gelijk Jane in de jungle. Alleen Tarzan ontbrak nog! Ook het snorkelen zelf was fijnnnn! De rivier was super helder waardoor we echt alles konden zien. De rivier had een stroming, wat heel handig was want dan moesten we totaal niks doen, alleen maar drijven ;) Jammer genoeg heb ik hier geen fotos van....Er werden wel fotos gemaakt door de gidsen daar, maar van de fotos die er tussen zaten trokken er echt veel op niks, daarmee heb ik die niet gekocht. Hier is een filmpje van iemand die het filmpje wel heeft gekocht. Ons filmpje zou er eigenlijk helemaal hetzelfde hebben uitgezien, maar dan met andere personen ;) ze doen precies al jaren hetzelfde daar haha!

https://www.youtube.com/watch?v=WAOysRHCAjc  ZEKER DE MOEITE WAARD OM TE KIJKEN

Nog een grappig momentje: De weg naar het snorkelen was een modderige zandweg vol plassen. Op de terugweg had de papa zijn raam open en reed er ineens een jeep super snel voorbij. Gevolg dat al het water van de plas waarin de jeep reed, binnen vloog door het raam. Heel de auto vol modderspatten, en vooral de mama haha ocharm!

Ook was er een koppel uit Londen aanwezig die 6 maanden de wereld rond aan het reizen waren, zalig! Heel grappig, mijn Engels kwam er bijna niet uit, ik had meer de neiging om Portugees te spreken haha!

s´Avonds hebben we dan een wandelingetje in de stad gemaakt langst de vele souveniershopjes. Tot we zijn gestrand in Taboa, een heel bekende bar daar. De traditie daar is dat je voor je vertrekt je naam ergens opschrijft (op de muren, deuren, tafels, stoelen.....). En echt alles stond vol met namen haha! Ferm om te zien.
Ook de buitenkant stond vol namen! 

De volgende dag zouden we dan naar de grot (met daarin een mooi meer) gaan. Maar door de regen van de vorige dag, waren alle plaatsen bezet en is het ons dus niet gelukt er binnen te geraken, heel jammer!
We zijn dan maar direct vertrokken naar de volgende stad, Corumbá!
Onderweg naar Corumbá hebben we ergens een zandweg genomen zodat we meer van de natuur konden zien (inclusief de muggen). Deze weg kwam uit op een hotel in the middle of nowhere. Hier kon je terecht voor te vissen, natuur te zien ,... We hebben er dan goed gegeten (inclusief het zien van een soort van indianen op hun bloten voeten die aanwezig waren) en wat rond gewandeld.



In Corumbá ging het 11de Zuidamerikaanse festival door! Hier traden artiesten van heel Zuid Amerika op! Zowel muziek, als kunst en theater. Elke avond was er dan een show van een bekende artiest. Ook was er een soort van markt met spulletjes en eten van elke land. Echt suuuuper om te zien.


Zaterdag zijn we dan een beetje de meer toeristische dingen gaan bezichtigen. Daar hadden ze net zoals in Rio een standbeeld van Christus. Het was alleen wel iets kleiner en minder beroemd dan dat van Rio haha!
Dit moeten we nog toevoegen aan België!

uitzicht over de stad


Zondag zijn we dan na het ontbijt terug richting Campo Grande vertrokken, met een kleine stop in Miranda en een lunchke in Aquidaiana.

Zo, tot hier! Het heeft me lang geduurd er eindelijk aan te beginnen, maar nu heb ik toch geprobeerd er iets fatsoenlijk van te maken haha!
Het volgende berichtje zal zijn voor eind mei-begin juni! Ik vertrek namelijk 17mei naar de Amazone! Tripje van 10daagjes met andere uitwisselingstudenten! Dus dan een verslagje daarover hihi!

Tot snel xxxxxxx

PS nog meer foto´s op FB te vinden!

woensdag 2 april 2014

Wat een week...

Hoi allemaal,

Deze week werd de vervelende doordeweekske sleur van alleen maar naar school te gaan, verbroken! Het was namelijk de week waarin ik 19 zou worden!
Vorig weekend  (22-23 maart) waren we zaterdag morgen vroeg vertrokken naar Amambai, het stadje waar de familie van de mama woont. Om 5 uur was ik opgestaan en mij snel klaargemaakt. Om 7uur zijn we dan ook eindelijk effectief vertrokken. Na al die tijd vergeet ik nog altijd dat ik mij rustig kan klaarmaken want de jongens zullen toch altijd nog later dan mij klaar zijn ;)
We gingen er naartoe voor de verjaardag van een nonkel. Het feest begon dan ook direct toen we aankwamen. De volgende dag zijn we dan terug gekeerd, met een tussenstop in Shopping china. Ik heb er niets gekocht aangezien ik niets nodig had, zelfs geen belgische chocolade. Het belgisch-verjaardags-pakket van het moedertje was de vrijdag ervoor juist aangekomen!!!!!

Dinsdag zijn we dan naar The Broken circle Breakdown gegaan! Deze speelde 2 dagen in de cinima int shopping dus die wou ik zeker gezien hebben! Buiten ons waren er maar 4 of 5 anderen mensen haha maar ik heb ervan genoten om nog is een vlaamse film gezien te hebben!

Woensdag ben ik dan lastminute nog rap in het shopping binnen gesprongen voor een nieuw kleedje! Heel raar, nu het hier 'herfst' is, zijn er ook nieuwe collecties. Winter collecties.... Met allemaal donkere kleuren waarbij ik mij dan heel donkere en regendagen voorstel. Maar in Brasil duurt de zogezegde winter maar een paar weken en tussendoor zijn er nog heel zonnige dagen! Dus donkere kleren zijn voor mij dan absoluut uit den boze!

Donderdag was het dan mijn verjaardag. In België maak ik er nooit een bigdeal van, maar ik wist dat het hier dat wel iets meer ging zijn. Toen ik opstond hadden mijn mama en zus een ontbijtkorft voor mij gemaakt! MET NUTELLA (al zolang geen choco meer gegeten........) Echt wel lief aangezien ze zelf vaak (bijna) niets eten smorgens. Ook kreeg ik een fotokader met onze familiefoto in!
Eens op school aangekomen werd ik geknuffeld en gekust door jan en alleman. Deze gewoonte ben ik ondertussen al helemaal gewoon en neem ze hoogstwaarschijnlijk mee naar België. Bij deze zijn jullie gewaarschuwd!
Smiddags had de meid dan frietjes gemaakt! Echt lief!
Namiddag zat ik dan rustig op mijn kamer tot ineens mijn broer de deur sloot. Ik dacht dat het een van zijn onozele grapjes was, maar neen, ik zat er langer in dan verwacht. Bleek dat de broers voor mij 'pastel' waren aant maken (ECHT GOEIE BOEL MAN-> een soort van bladerdeeg met dan verschillende vullingen) En ze hebben mij gesmaakt! Ik had er beter wel niet zoveel van gegeten, want savonds ging ik nog naar de pizzaria met vrienden van school. Hier heb ik nog kadotjes gekregen (waarvoor dank!!) en nog goed gegeten.




Vrijdag ging ik dan eten in mijn favo-restaurant hier! Een goed italiaans restaurant waar ik altijd (ben er nog maar 3 keer geweest ) dezelfde pasta kies!

Zaterdag ging ik normaal naar een opening van een winkel van een vriendin van mijn mama. Ik had me helemaal opgemaakt en ging dan samen met mijn mama de tante uithalen. Tot ineens bleek dat er daar een verranssingsfeestje voor mij plaats vond! Ik was écht verrast! Er waren vrienden van school, afs , van mijn zus en ook familie! Mijn lief zusje had alles geregeld en samen met de tante alle zoetigheden gemaakt! Nogmaals, bedankt iedereen! Hoewel ik niet veel verwacht had van mijn verjaardag, en er niet echt speciaal naar uit keek, was het toch echt wel een fijne week! De gezelligheid en maar ook de kadootjes zitten er voor iets tussen ;) (ps, fotokaders heb ik voorlopig niet meer nodig haha!) (voor de rest heb ik gekregen: zo een nekding voor int vliegtuig te slapen, armbandje, kettingske, knuffel, slippers, braziliaanse souveniertjes.....)
Dankuwel voor alles!


Voor de rest heb ik niet meer veel te melden. Vandaag (woensdag 2april) ben ik wel al 8 maanden in Brazilië! Ook is het nog maar 64 dagen eer dat ik moet afscheid nemen van iedereen. En 65 dagen eer dat ik eindelijk mijn lief belgisch familietje dikke smakkerds kan geven. Het is zo een dubbel en raar gevoel...
Ik weet nog dat ik in het begin van mijn jaar trots was op elke dag dat ik al alleen in Brazilië zat! 50 dagen was woow! 75 dagen echt wauw! En dan bij 100 dagen was ik echt wel stiekem trots op mijn eigen... Nu ineens blijven der nog maar 65 dagen van de 310 over....
1 ding is zeker, de tijd vliegt echt wel! Zelfs als ik het moeilijk heb!

lieve smakkerdjes aan jullie xoxo

vrijdag 21 maart 2014

21 MAART

21 MAART
Om te beginnen iedereen een fijne werelddownsyndroom gewenst hihi!
Vond het toch wel even belangrijk om hier wat aandacht aan te geven.
Via via kwam ik uit op dit woooondermooie filmpje (zie link) zeeeeeker de moeite om 2 minuutjes tijd te nemen en te bekijken! 


Er zijn nog steeds veel ouders die vooroordelen hebben over kindjes met downsyndroom en das eigelijk echt wel erg! Maar ik ben blij dat ons moeder een flinke dochter MET down heeft opgevoed! Ik ben heel trots op mijn kleine zus. Samen met mama stonden ze zelfs in de krant met een persoonlijk intervieuw over Anneleen! En ik hoop ook dat meer en meer mensen beseffen dat kinderen en volwassenen met down even gewoon of even ongewoon als ons zijn!

Hier een site die 10 misverstanden over mensen met down bespreekt : http://newsmonkey.be/article/7013

Eventjes geleden is ook een decreet goedgekeurd dat toelaat kinderen met leerstoornissen en met een licht metale beperking naar een gewone school kunnen. En direct kwam er suuuuuper veel commentaar op, vooral van leerkrachten die vonden/dachten dat ze dan eventjes te veel werk kregen en dat die kindjes dan ongelukkig zouden zijn. Het is zeer jammer dat leerkrachten zo reageren want het is zeker wel de moeite waard om te proberen en de kinderen een kans te geven. Hopelijk verdwijnen ook deze belachelijke vooroordelen, want het stak toch eventjes, al die negatieve commentaren te lezen terwijl ik zo blij ben dat mijn zus jaren geleden de kans had. 

Zo dit wou ik toch allemaal eventjes met jullie delen,

Tot de volgende!

zaterdag 8 maart 2014

Carnaval

Zoals iedereen wel weet, is carnaval heel groot in Brazilië. Maar verwacht dan niet dat het overal hier is zoals in Rio (half naakte danseressen die het vet van hun gat schudden, ....)
Vele mensen reizen naar andere steden om daar dan carnaval te vieren. Wij niet, wij bleven (traditiegetrouw voor mijn familie) in de stad.

Zaterdag in de late namiddag begon het. Toen eindelijk iedereen klaar en verkleed was, vertrokken we. Het was ergens verderop in de stad. Hier in Campo grande wordt carnaval niet georganiseerd door de stad zelf. Ooit zijn er een paar mensen hier wel mee begonnen en zo is het elk jaar gegroeid.
Om 17uur begon de ´stoet´. Nu niet bepaald een stoet, maar ik weet niet hoe ik het anders moest verwoorden. Het waren eigenlijk alle mensen die daar waren die dan achter een groepje van mensen met trommels (´fanfare´ van sambamuziek) liepen. Onderweg werd er dan gezongen en met spuitbussen schuim gespoten. Confetti zelf was er niet veel.
Terug aangekomen op de startplaats werd er gewoon nog verder gedanst, gezongen en gedronken.

Zondag was het dan de verjaardag van mijn jongste broer. We hadden dan smiddags voor een familiefeestje gezorgd. De tante had een mega taart gemaakt! Ze vertelde dat als ge die hier moest kopen, het meer dan 100euro zou kosten. Taart wordt hier dan ook bijna alleen maar gekocht voor een verjaardag. Namiddag heeft het nog een goei bui gedaan, waardoor we besloten toch maar niet naar carnaval nog te gaan.
Maandag zijn we dan niet gegaan, dinsdag normaal wel, maar hebben mijn zus en ik een criminal minds-marathon gedaan.


Donderdag moest ik dan terug naar school, ik had dus maar 3 dagen carnaval-vakantie, Jammeeeer.

weetje: in mijn familie dachten ze da alleen carnaval alleen in Brazilië bestond.

nog een paar fotos
en hier een link van filmpjes van carnaval


http://www.youtube.com/watch?v=SQnoMmJ7kx4

http://www.youtube.com/watch?v=rq-8J7Qq_KA

http://www.youtube.com/watch?v=Y0EryLjUqJ8












Groetjesssssssss van mij!
ps Nog maar minder dan 100 dagen voor dat ik weer thuis ben, heel raar dat het zo snel ineens afkort!
ps 2: heel vaag blogbericht dees, ik weet het, excuses! 
ps 3: In februari zijn we overgeschakeld naar het winteruur, dus nu is er 5uur verschil met België tot dat jullie eind maart (ofzoiets) veranderen naar het zomeruur, dan is het weer 6uur verschil!

TCHAUUUUUUUUU

dinsdag 11 februari 2014

Back to school

Ik ben nu een dikke 2 weken terug naar school aant gaan en kan echt wel zeggen dat ik super blij ben dat er zoiets als een ´weekend´ bestaat.
Er is ook heel wat veranderd, vandaag dit kort blogje erover.
In Brazilië is het schoolsysteem een beetje anders. Kleuterschool duurt drie jaar, lagere school negen jaar. En dan uiteindelijk duurt het middelbaar drie jaar.
Deze laatste drie jaar worden ze voorbereidt op de ´vestibulares´. Dat zijn de ingangsexamens voor de universiteiten. Hier moet je voor elke richting een ingangsexamen maken.
Wanneer ze na hun laatste jaar nog niet zijn geslaagd in het ingangsexamen dat ze wilde, dan gaan ze ´cursinho´. Dan zien ze eigenlijk nog eens alles van het derde jaar en hebben ze nog een jaar om te slagen in een ingangsexamen. Cursinho doe je tot je ergens geslaagd bent, dusja er zitten sommige die er echt wel al lang zitten. Vele in mijn school willen ook Geneeskunde doen en hebben vaak ook hun favoriete universiteit. Dus zolang ze daar niet geslaagd zijn, blijven ze studeren en proberen. Echt wel ferm eigenlijk, ik heb er veel respect voor gekregen, hoewel het dus echt geen school is voor uitwisselingsstudenten...
Nu dat ik in het laatste jaar zit, is alles veel serieuzer. Er wordt tussendoor niet meer gelachen of gepraat, wat vorig jaar wel nog fel was. We zitten ook samen met mensen van cursinho, dus we zitten ongeveer met 70 man in de klas.
De lesuren zijn ook anders. We beginnen om 7uur en hebben dan les tot half 1. 6 lesuren dus voormiddag, en dat is echt wel tandenbijten! Dan namiddag hebben ze eerst 2 uur studie (dit wordt gebruikt om te studeren en om vragen te stellen aan de leerkrachten) en dan nog 2 uur les. Ze moeten dus verplicht 10 lesuren op school zijn, en dat elke dag. Maar de meeste blijven dan nog daar om nog te studeren. Om 10uur savonds sluit de school. Dat betekend dat er studenten zijn tot dat uur, maar ook leerkrachten, en ze moeten allemaal de volgende dag er terug staan om 7uur.
Ook op zaterdag is er nu verplichte les. Van 7 tot half 1 ook.
Volgens AFS moet ik altijd naar school gaan. Maar dat zag ik absoluut niet zitten. Ik zat vorig jaar al heel de dag op school en als ik dan om 6uur savonds thuis en dan was ik te moe om nog iets te doen. Ik heb dus aan de directie gevraagd of ik namiddag nog moest komen en zij vonden het oke dat ik namiddag niet meer moet gaan (omdat er dan ook 2 uur studie is en daar heb ik toch ook niets aan). De tweede dag school ben ik dus namiddag niet meer gegaan. Maar wel gaan kajakken. Mijn broer kajakt elke dag en nam nu mijn zus ook elke dag mee. Nu dat ik gestopt was met namiddag naar school te gaan kon ik eindelijk ook eens mee. Ook ga ik nu savonds mee wandelen met de mama en de zus!

Mijn school is dus gestart op 27 januari. Normaal zou die pas half of eind februari beginnen. Zoals ik eerder ooit al is zei, beginnen de meeste scholen eerder dit jaar vanwege het WK.


Hier een overzicht van de lesuren!
Biologie: 7u
portugees: 2u
wiskunde: 5u
geschiedenis: 4u
chemie: 5u
aardrijkskunde: 4u
fisica: 5u
literatuur: 1u
politieke aardrijkskunde: 1u
sociologie: 1u
filosofie: 1u
opstellen maken: 4u
verplichte studie overdag: 10u

Gisteren (maandag 10 febr rond half 4) was ik mijn blogje aant schijven tot opeens het hard begon te regenen en waaien. Toen ineens werd de elektriciteit heel zwak en was er geen internet meer. Door de wind waren er een paar elektriciteitkabels kapot gegaan op straat en dus kregen we nog maar elektriciteit van 1 draad. Het begon dan wat donker te worden en de 2 lampen in de living sprongen ineens kapot. Het licht werd dus beperkt tot maar 2 lampen . Rond 6uur heeft de papa dan voor de eerste keer gebeld naar de makers van de kabels. Omdat veel mensen natuurlijk dit aan de hand hadden, konden ze niet direct komen. Toen het echt donker buiten was, viel ineens alle elektriciteit uit. (rond 7uur) In het begin was het nog grappig en waren de mama, zus en ik Rummicub aant spelen met behulp van 2 kaarsen en licht van de gsm´s. Maar het bleef donker en douchen ging ook niet. Ik besloot dan om te wachten tot het gemaakt werd, want slapen zonder airco is voor mij onmogelijk hier! Uiteindelijk ben ik dan toch laat in de nacht in slaap gevallen en toen ik deze morgen wakker werd was er terug elektriciteit! De elektriciteit is hier al vaker uitgevallen door regen, maar altijd maar voor een korte tijd. Nu was het toch wel eventjes anders.

Tot snel!
Tchau queridas xxxx



woensdag 29 januari 2014

Vamos pra prayaaa!

Hoi sjoe´kes

Dag 1: Om 5 uur werden we gewekt door de papa. Om 7uur was het dan eindelijk tijd om naar de luchthaven te vertrekken. Ik ben eindelijk gewoon dat ik mij smorgens hier niet moet haasten, want ik weet dat mijn broers altijd trager zijn.
Op de luchthaven kreeg ik te horen dat we niet 2, maar 3 vliegtuigen gingen nemen. Best wel grappig, 3 vliegtuigen om gewoon naar het noorden van Brasil te gaan!

Het eerste vliegtuig ging tot São Paulo, hier zijn we rap een Mc Do´ke gaan doen, om erna terug op het vliegtuig te gaan richting Brasilia. Hier hadden we meer tijd en zijn we de stad in getrokken. Met een bus zijn we door een groot deel vd stad gereden en heb ik toch wel sjieke gebouwen gezien. Brasilia is de hoofdstad van Brasil en is zo ruim gebouwd dat als er een opstand zou zijn, hier niemand last zou van hebben. Ook wouden de jongens per se in Outback gaan eten, dus hebben we daar staan aanschuiven om dan vervolgens binnen te stormen toen de deuren open gingen. Ik moet zeggen, twas lekker!
Dan ´savonds hebben we dan eindelijk het vliegtuig genomen naar Natal! Doodmoe kwamen we in het hotel aan. Praaachtig hotel! Het is echt gelegen aan de zee, we moesten gewoon de straat oversteken en stonden met onze voeten in het zand!

Dag 2: 
´S morgens werden we vroeg gewekt door de papa voor het ontbijt. Het was lang geleden dat ik echt nog is goed ontbeten had. Uitgebreid ontbijten doen ze hier meestal niet, maar in het hotel waren chocobroodjes en cake, echt super!
Er na naar het strand gegaan! Wat me drek opviel, was hoe kort het strand wel niet was. Als ge in België in de zee wilt gaan, moet ge meestal toch wel een eindje wandele, wel dat was hier echt nie het geval. Wanneer het vloed werd, moest je zelfs zien dat u stoel nie meedreef met het water, echt handig dus niet echt. Nadat we betaald hadden voor een parasol en stoellekes, waren we schoon geinstalleerd. We zijn er dan gebleven tot in de late namiddag. Dan zijn we gaan eten in een typisch restaurant. We hadden scampies besteld. Natuurlijk niet zomaar scampies, scampies in het concept van : hoeveel ge maar kunt/wilt! En hoewel ik van elke soort/smaak altijd maar een beetje vroeg, moest ik bijna overgeven omdat ik zoveel op had! Maar geslaagd dus ;)


Dag 3+4: Dagje strand en erna nog geplonst in het zwembad vant hotel. Deze keer was het drukker opt strand vanwege het weekend.
Krab uitgeprobeerd FOTO


Dag 5: citytripke! Heeeeel vroeg opgestaan (6uur, en da in menne vakantie miljaar). We zijn dan met andere mensen met de bus door de stad gereden. We hebben een fort bezocht, zijn naar een strand geweest en naar een artisanale shopping (waar ze zo allemaal zelfgemaakte en typische dingen hebben). Ook zijn we naar de grootste Caju-boom gegaan. Echt wel heel grappig, 1 boom die zo ver en uit gebreid was gegroeid dat het bijna onmogelijk was om te geloven dat het echt maar 1 boom was. (Caju is hier trouwens een vrucht, wordt heel lekkere fruitsap van gemaakt). 

Dag 6: Hier ben ik ziek opgestaan. Ik was heel flauw en heb men eigen dan maar weer gered van flauwvallen. Ik ben dan terug in bedje gaan liggen, maar rond de middag vertrokken we dan naar João Pessoa. In het busje onderweg heb ik dus ook nog plat gelegen, was het best om mijn misselijkheid onder controle te houden.
Het hotel hier was een groot verschil met dat van Natal.. Veel primitiver. 


Dag 7 +8 +9: Strand verkend. Dit strand is heel anders, meer plaats, meer zand. Ook de zee was veeeel rustiger en warm. Zalig om er gewoon in te dobberen dus! Dag 9 was er dan een concert van een of andere bekende artiest. Was wel gezellig, met de voeten in het strand.
Ik was in João Pessoa wel verschrikkelijk moe altijd. Onze kamer had zo van die dunne gordijnen dus om 6uur werd ik wakker van het licht en om half 7 begonnen ze te werken op de werf lanst het hotel. Niet echt prettig dus.


Dag 10: Terug naar Natal, deze dag even een depressief momentje gehad

Dag 11: Iedereen doodmoe van het op en af gereis, dus een rustig dagje strand.

Dag 12: Er zijn met afs reizen die je kunt doen, en een van die reizen ging langst Natal. Bleek dat die mensen juist op hetzelfde strand waren! Dus met hun heb ik de namiddag bij gebabbeld. (er waren een paar belgjes bij, ooooh)

Dag 13: Ik denk dat het deze dag was, dat we naar Recife zijn gegaan. (Recife is ook een hoofdstad van een staat, net zoals Natal en João Pessoa. 3 hoofdsteden gezien dus ) Met een klein busje zijn we vertrokken. Eerst langt Olinda. Een gezellig klein mooi stadje langst de zee. Hier wat rond gereden met een gids in ons busje en gestopt bij typische dingen zoals een kerkje, winkeltjes..... Echt een heel mooi schattig dorpje. Heel veel huizen waren ook heel kleurrijk geschilderd, wat het extra mooi maakte. Moest ik daar kunnen wonen......
Hierna zijn we doorgereden naar Recife, naar een bekend strand. In Recife moogt ge eigenlijk niet in de zee, groot haaiengevaar. Heel grappig want het strand zit BOEMvol! Wij zijn dan iets gaan eten, en dan eigenlijk al terug gegaan richting ons hotel terug. Niet naar het strand geweest. 




Dag 14: ´s morgens al alles ingepakt om derna een laatste dagje aant strand te zitten. Hier heb ik nog verschillende souveniertjes gekocht en een henna-tattoo laten maken. Kort derna kwam er een nicht en neef van de familie naar ons toe. En toen is het even misgelopen. Met dat ik die vrouw een kus gaf en omhelsde, raakte ze mijn verse tattoo met als gevolg dat die mooi werd uitgeveegd haha! ´s avonds heeft het liefje van mijn zus het helemaal terug tegoei gemaakt met dissolvant.

De laatste dagen in Natal was ik ook nogal ferm moe. Ik sliep namelijk met de papa en de jongste broer op de kamer. Omdat mijn papa nogal een ochtendmens is werd ik ook altijd wakker. (denk aan uren zoals half 7, half 8)

Dag 15: op de nacht van 14-15 zijn we naar de luchthaven vertrokken en zijn we snachts naar São Paulo gevlogen. Hier hebben we weer een Mc Do´ke gedaan en zijn we de stad in getrokken.
Rond 4uur namiddag was ik dan eindelijk thuis en heel opgelucht. Twas toch wel zwaar een vakantie met de familie haha! Ik was ook blij dat ik het liefje van mijn broer had, toch 1 vrouw tussen al die mannelijke hormonen. Ook was het een weerzien met de mama en zus die we toch meer dan een maand niemeer gezien hadden!


Wat het thuis komen nog fijner maakte, waren mijn pakketjes! Ik had pakketjes aangekregen van de vriendinnen en van het mamatje! (BEDANKT AAN IEDEREEN)

Hierna was het dan tijd om alle kadootjes uit te wisselen, ik kreeg souveniertjes van Europa en ik gaf hun veuuul chocolat van België!

Nu denk ik wel dat ik mijn schade heb in gehaald en dat deze blog lang genoeg is!

Tot snel! want tis nog maar 4 maandjes nondepie!
ps, in de volgende blog meer over mijn schooltje dat terug begonnen is!

nog wat fotos terug afsluiting, binnekort ook op FB!
de kids in het zwembad
Krab´ke eten
Recife
WK stadion Brasilia

Familie in een kerk in Olinda

Op de achtergrond Morro do Careca (die berg zand) op het strand Ponta Negra
In Olinda


Vergat de naam van dit restaurant met typisch eten van die streek

tattoo´ke placeren